EVERLASTING MOMENTS (2008)
Annem, babamla tanıştıktan bir hafta sonra, piyangodan bir fotoğraf makinesi kazandı.
Babama göre bu kazanç onun olmalıydı çünkü parasını o ödemişti.
Annem de "kazancı paylaşmak istiyorsan benimle evlenmek zorundasın" dedi.
Ve evlendiler.
Maria Larsson Ölümsüz Anlar
Annemin adı Maria idi. Babamınki de Sigfrid ama hep Sigge derlerdi.
Benim adımı da Maja koymuşlar.
- Oyun oynayalım mı Maja? - Bugün olmaz, Bayan Ost geliyor.
- Buraya mı? - Bize geliyor.
Bayan Ost benim öğretmenimdi.
Düşlediğimden fazla bizi ziyaret ederdi.
- Muhteşem bir gemi. - Babam yaptı.
- Ne harika bir baban var. - Kocam gemiciydi bir zamanlar.
- Buyurun... - Çok teşekkür ederim.
- Bu kitap da Maja'ya. - Teşekkür ederim Bayan Ost.
Maja bana beraber okuduğunuzu söyledi.
"Tom Amca'nın Kulübesi."
Affedersiniz.
Saygılar...
Stina gel, gel Stina. Gel babaya.
Gel babacığına, gel babacığına. Gel, gel babana.
- Bırak onu... - Gel, gel, ge...
Bırak! Bırak!
Allah'ın ışığı onu unutmaz...
...ve güneş saklanamaz.
Saklanamaz...
İşte, her birinizde eski kralımızın bir fotoğrafı var.
Burada da eski kralımız Oskar.
Okulumu her şeyden çok seviyordum.
Bayan Ost tatlı, akıllı, az biraz da kuralcıydı.
Hep öğretmen olmak isterdim.
Sorusu olan var mı?
Maja...
Eski Kral Oskar prens veya prensesini döver miydi?
Kral Oskar'ın sadece oğlu vardı Maja. Ama, eğer kızları da olsaydı...
...ve dayağı hak edecek bir şey yapsalardı...
Belki o zaman Kral, kıçlarına biraz vururdu.
Limanda çalışanların durumu hiç belli olmazdı.
Babam bir ayı kadar güçlü olduğundan elinden her iş gelirdi.
Orospunun çocukları! Bize her istediğinizi yapabileceğinizi mi sandınız, hah? Götler!
Bir damla bile içmedim.
Yıkık dökük evlerin avluları çocuklarla doluydu.
Tuvaletteyken, fareleri korkutmak için ayaklarımızı sürekli yere vururduk.
Annemse bize rağmen evi temiz tutardı.
"Görmek istediğini gör" derdi.
Dikiş makinesi onun gözbebeğiydi. Parasını ödeyinceye kadar epey zaman geçti.
Her şeyi dikerdi. 50 peniye fermuarlı pantolonlar yaratırdı.
- Bir de palto yapayım mı? - Hayır, istemem.
Bu ev hiç, Maria varken ki kadar temiz olmadı.
- Geri dönecek mi? - Dönemem, çocuklarım var.
Ya, peki Maria'nın çalışabilecek yaşta bir kızı var mı?
Maja... Ama onun okulu var.
Çalışabilecek yaşa geldiğinde haber ver. Ne kadar genç, o kadar iyi.
Sigfrid Larsson...
Halka açık yerde yine alkollüymüş.
Neredeyse herkes alkolü bırakma kulübüne üye olduğumuzu bilirdi.
Fakat babam hep sözünden cayar ve kulüpten kovulurduk.
Bir süre sonra yeniden katılır, sonra yine atılırdık.
Sağa yattı, değil mi?
Güzel oldu mu?
- Si... - Signe!
- Niye "Signe" yazıyor? - Çünkü...
..."Maria"nın harflerini şaşırmışlar.
Ya, harfleri şaşırdılar. Ville, akordiyon...
İşte baba.
Bir gemi adı Hulda, gider okyanusta...
Ayyaş kaptan sanar kendini yarin kucağında...
Göz yaşları düşer...
Kulübün iki parolası vardı:
...özgürlük ve hesaplaşma.
- Parolayı bilmeden, giremezdiniz. - Hesaplaşma.
Parola gizli kalmalı...
- Merhaba anne... - Sigge!
Babaannem babamı çok severdi, ama biz babaannemi sevmezdik.
- Merhaba Maria. - Merhaba anne.
- Babaannenize merhaba deyin. - Merhaba.
Dağlar ve ağaçlar arasında Bir baraka ev
Evin içindeki dertli adam İçerdi sürekli
Soğuk ve fırtınalı bir gece Bu adam ölünce
Ne ekmek ne ateş kalmadı Bu evin içinde
Söyleyin, dinleyen dostlarım Söyleyin, daha içecek misiniz
İçki alır canlarınızı Yıkar evinizi, yuvanızı
Uymayın hiç şeytana siz Kölesi olmayın sakın
Bardaklarınız boş kalsın Her şey olacak güzel
Kimse babam gibi dans edemezdi.
Annem "istediğinle dans edebilirsin" derdi, ama o hep annemi seçerdi.
Bu gece seninle gurur duydum, Sigge.
Şimdi bana söz ver...
Bir daha içmeyeceksin!
- Bir daha içki içmeyeceksin! - Tamam, söz!
Özür dilerim.
- Stockholmarn, çek bir yudum. - Yok, sağ ol.
Kolcudan bir haftalığına ayrıldığımda...
...sosyalizm ile ilgili düşüncelerim şekillendi. Anarşist oldum. "
- Anarşist. - Al Sigge, oku.
"Genç Sosyalist Parti..."
- Ne zaman gelsem, sen gidiyorsun. - Başka türlü nasıl para kazanırız?
O kapitalist pezevenklerin evini temizlememelisin. Anlıyor musun?
- Nereden öğreniyorsun bu kelimeleri? - Bu kelimeler ki anlatıyor demek istediklerimi.
- Nerede o Ville? - Ne oldu?
Kalle bir geldi, her yeri kan içinde.
- Pantolonuna da kaçırmış... - Kalle başlattı.
- Şu çocuğa güzel bir sopa çekin. - Çocuklarımla ben ilgilenirim, sen değil cadaloz karı.
- Sen mi yaptın? - Kalle başlattı.
Sen mi yaptın dedim!
Kalle senin hakkında kötü konuşuyordu.
Kalle "senin baban ayyaş köpeğin teki" dedi.
Ville de seni korumaya çalıştı.
Maja bir şey yapmadı, dur!
Kimse azıcık dayakla ölmez.
Hey!
İçmek ister misin?
- Anne... - Hey!
Sen sus, kodumun Finlisi, çocuklarım söylesin.
Yeter artık!
Ne oldu şimdi? Azıcık eğlenmeyelim mi yani?
- Demek bu çocuklara bir melek bakıyor. - Bırak da çocuklar kaptana şarkı söylesinler.
Peri bunlar, peri.
Sen ne diyorsun be?
Ne diyor? Ne saçmalıyor bu?
Ne yapıyorsun lan sen? Amına kodumun Finlisi.
Dur! Dur!
Dur!
Hayır...
Dur!
Alın bakalım, şekerlerinizi, haydi gidin kuşlara bakın.
Kanarya bunlar.
Bütün herifler canidir, biliyorsun değil mi?
Burada çocuklarınla kalamazsın, babanın himayesinden çıktın artık.
Baba...
Sigge ile...
...daha fazla yaşayamam.
İçmeyeceğine söz veriyor ama hep sözünü bozuyor.
- Bize yardım edemez misin, baba? - Bir düşün, Maria...
Tanrı'nın bizim için ne planladığını kimse bilemez.
- Beni ve çocukları dövüyor. - Sigfrid'in yanında kalacaksın.
Ölünceye dek.
Tanrı'nın kutsadığını kimse bozmamalı.
Şimdi git, ben de evime gideyim.
Evine mi?
Kristina'ya,
Baba, annem öldü.
Evet.
- İndirsene, be herif. - Grev var, hödük.
Demek buradasın,
...benim Maria'm, artık kocan tüm gün senin.
Grev başladı,
...şimdi anlar zenginler bizim değerimizi.
- Değerimizi! - Evet.
Para etmeyen değerimizi mi?
Artık hiç ovalamayayım, tüm gece dikiş de yapmayayım...
Onlara iş yapmazsan anlayacaklar kimin efendi olduğunu.
Şimdi şu kömür gibi yanan kocana gel bakalım.
- Hayır, olmaz Sigge! - Ovalasana beni de, haydi! Neyin var?
- Hey, bırak! - Dur, dur, dur...
Yeter!
Hayır, Leo.
Leo, gel buraya!
Çık! Affedersiniz, daha yavru.
Bu makinayla, bir şeyler, yapabilir miydiniz?
- Yapmak? - Uzun zamandır bendeydi.
- İyi midir, kötü müdür, bilmiyorum. - Bir bakayım.
Evet...
Güzel makina. Bu bir Contessa.
- İçinde hiç film var mı? - Film?
- Evet, var. - Değerli bir şey mi?
- Satmak mı istiyorsunuz? - Evet.
İyi para eder mi?
Bilemiyorum ki...
Güzel makina, ama...
Birkaç gün burada kalsın ben size bir fiyat söylerim.
Peki, peki, tamam o zaman.
Bir isim bırakmayacak mısınız?
- İsim? - Kime ait olduğunu bilmek için.
Evet, Larsson.
Bayan Larsson... sesiniz buralardan olmadığınızı söylüyor.
Evet, Finlandiya'da doğdum. Raivola'da.
Pedersen benim adım.
Ben de Danimarkalıyım. Odense.
- Yo, sizde kalsın. - Öyle mi?
- Teşekkür ederim. - Yine beklerim.
Bayan Larsson.
Pif, paf, puf!
Yarın yine gelin,
...hem fiyat söyler, hem fotoğrafı gösteririm.
Dön evine!
- Dönün, İngiltere’nize. - Dönün evinize.
Babam politikayla ilgilenmezdi...
...ama işini İngilizlerin yapmasına da müsaade etmezdi.
Lanet İngilizler.
İşte Bayan Larsson, bakın.
Ben böyle miyim?
Film eski olduğundan kenarları biraz kusurlu çıkmış.
Nasıl çalıştığını hiç aklım almıyor.
Ah...
Elinizi tutabilir miyim Bayan Larsson? Şimdi...
Bakın!
İşte!
Bu harika.
Sıkı tutun.
Sakın bana, bu güzel kamerayı denemeden satacağınızı söylemeyin.
Beş dakikanız varsa, size nasıl kullanacağınızı göstereceğim.
- Bol şanslar. - Teşekkür ederim.
Hiç kıpırdamadan oturun.
Ve unutmayın, kimseye bundan bahsetmek yok. Hiç kimseye!
- Bu aramızda bir sır. - Peki ya babam?
Evet, özellikle babanız bilmeyecek!
Bu bir mucize.
...üç tane de film koydum.
Ve kırmızı lamba.
- Bay Grevelius, Bayan Larsson. - Merhaba.
Geliştirici ve sabitleyici.
Bunları kabul edemem, benim param yok.
Makinanız var ve onu satın alacağım. İpotek gibi.
- Evet, ama... - Kullanabilirsiniz.
Satın alırken de malzemeleri fiyattan düşeriz.
Öyle mi?
Peki.
Kendi bölgemizde bir şey yapmazsak elimizdekilerden de olacağız.
- İşte. - Yaptıklarına göz yumamayız.
- Karşılık vermeliyiz. - Elbette karşılık vereceğiz.
- Kropotkin kim biliyor musun? - Hayır, bilmiyorum.
Bu kitabı yazan anarşist.
İşte geldi...
Hayır...
Pekâlâ...
Aman da aman...
Bu amına koduklarım buraya iyice yerleştiler.
Biri götlerine dinamiti sokmalı.
Neyse ki onlara sokacak kişi sen değilsin.
Rezil şey, çık bakalım şuraya.
Uzun zamandır eline kimse geçmemiş herhalde.
Ne oluyor be?
- Neydi bu? - Bilmiyorum.
- Ne yaptılar? - Bilmem.
Senin derdin ne?
Bak... Bu o.
Neredeydin?
Grev yerindeydim.
Bütün gece mi?
Bu gece büyük şeyler yaşandı.
Sana anlatırım olanları. Çok büyük şeyler.
Gerçekten mi? Parfüm kokuyorsun!
Parfüm değil, dinamit o.
Dinamit kokuyor! Parfümmüş...
İşçi adam ispiyonlamaz.
- ...belki 1000 kron... elbet biri yapacak. - Hayır!
Ya 10000 ise... O zaman ne yapacaksın?
1000 kron! Bu parayla ne yapılmaz ki?
Sen, ben...
...ve küçük Sigge.
Çok güzel olurdu! Tamam, yeter artık!
- Bir düşünsene. - Şaşkın olmasaydın...
...adamın adını hatırlasaydın, o zaman işler değişirdi.
Anton...
Anton Nilsson!
- Anton Nilsson mu? - Evet!
1000 Kron. Elbette içlerinden biri gammazlayacaktır.
Gir bakayım.
Katili yakalamışlar.
- Ne katili? - Amalthea'daki adam.
- Ona katil denmez. - Bir ölü yedi de yaralı.
- Grev bozucular onlar. - Onlar da insan, değil mi?
"Amalthea'daki gemiye saldırı düzenleyen bir kişi yakalandı"
"Olayla ilgili bir kişinin güçlü delilleri var."
"Yakalanan Anton Nilsson Genç Sosyalist Parti'ye üyeydi...
...ve en fanatik üyelerden bir olmasına dikkat çekildi."
"Olayla ilgili diğer kişiler aranıyor. Soruşturma sürüyor."
Nereye gidiyorsun?
- Nerede? - Ne nerede?
Aldığın para nerede?
Ne parası?
İki bin Kron. Adamı gammazladın.
- Para nerede? - Ben bir şey yapmadım.
Sigge, inan bana param yok.
Sigfrid Larsson? Bizimle geliyorsunuz.
- Neden? - Nedenini siz iyi bilirsiniz.
Bu kadar büyütecek bir şey yok. Sadece azıcık vurdum.
Bir ölü, yedi de yaralı var ve "azıcık vurdum" mu diyorsunuz?
Olaylara benim de mi dahil olduğumu sanıyorsunuz?
- Ben masumum. - Polisler böyle düşünmüyor.
Sigge, ne yaptın?
Şimdiye kadar Dalman'ın şu pisliği halletmesi gerekirdi.
- Bayağı oldu? - Dalman?
Evet, artık daha da sertleşecek gibi.
Asıl ben Tektor'u düşünmeye başladım, bu isim sana bir şey çağrıştırıyor mu?
Ölmeden önce üç kere kafasına vurdular biliyor musun? Dan, dan, dan.
Merak etme, o zaman bunu yapan Dalman değildi.
İşte böyle.
Bir de şarkıcılarımız var burada.
Son sesleriyle söylüyorlar.
Ama sen sessizsin.
- Bayan Larsson? - Evet, ne vardı?
Ben sadece "korkmayın" demek için geldim.
- Anlayamadım. - Hiç endişelenmeyin.
O hiçbir şey patlatmadı, en azından o gece.
O gece, Sigge benimle evime geldi, her şey olağandı.
Sonra da olanlar oldu. Bilirsin, azgın bir erkek.
Belki de polisle görüşmeliyim. Siz ne düşünüyorsunuz Bayan Larsson?
Ye bakalım minik kuşum, topla gücünü.
Ne işime yarayacak ki...
Grev bitti diye sakın o işe döneceğimi sanma.
Neyse ki artık Matilda...
Ah şu çocuklar, ne yapıyorsunuz bakayım?
Amerika'da polislere vereceğim hepinizi.
Tora Hala'nın Amerika'daki kocası için işler iyi gitti.
Karısı ve çocuklarının da yanına gelebilmesi için onlara davetiye gönderdi.
- İyi yolculuklar. - Sağ ol.
- O ne? - Fotoğraf makinesi.
Yanaşın birbirinize.
- Makinaya doğru bakın. Bana bakın. - Evet.
Bir, iki, üç.
Acele etmeliyiz. Kaçırmayalım...
Güle güle!
O bende kalsın. Borca karşılık rehin bırakacağım.
Hayır almıyorsun! Şunu da bil, o zaten rehin.
Fotoğrafçı Pedersen'e. Sodra Forstadsgatan'da.
- Arkamdan iş mi çeviriyorsun? - Kim kimin arkasından iş çeviriyor?
- Bak eğer yine başlarsan... - İşte...
Yılbaşı sürprizi olacaktı ama artık fark etmez.
- Ben çektim. - Sen...
Grevden sonra babam bir daha limanda çalışmadı.
Ama babam bir iş yapmadan duramazdı.
Larsson'un elleri, hayvanlara ve insanlara nasıl dokunulacağını biliyor.
Alund yakında ayrılacak. Sosyalizmle kafayı bozmuş.
- Sende böyle bir sorun yok, değil mi? - Hayır, yok. Sağ ol.
"Tanrı Småland halkını, fakir ülkelerinin ihtiyacından ötürü,"
...hızlı, mutlu ve üretken yarattı."
Aferin Maja. Şimdi sıra sende Ingeborg.
- Ben mi öğretmenim? - Evet Ingeborg, haydi ayağa kalk.
"Bu... dünyada...
Daha sesli Ingeborg.
...bir ülkenin..."
Kesin!
Devam et yavrum.
İyi denemeydi Ingeborg, otur bakalım.
Ingeborg! Ingeborg!
Ingeborg!
Tüm çocukları seven Tanrım, küçüğü koruyan ellerini ararım.
Nereye gitsem dünyada, ellerin olsun bahtımda.
Talihim bir gelir, bir gider, Seni sevenlere ümit ver.
Aferin. Yatma vakti. İyi geceler.
Haydi...
Güzel Tanrım, lütfen Ingeborg canlansın. Çok üzgünüm, lütfen yeniden canlansın.
İyi akşamlar. İçeri buyur.
Şey, Maria... acaba yarın Ingeborg'un fotoğrafını çeker misin?
Anı olarak. Ücretini veririz.
İşte...
Onu hiç bu kadar güzel görmemiştim.
Ne kadar ödemeliyim?
Yo, bir şey ödemeyeceksin. Bu Ingeborg'un anısına.
Ah...
Bu bende kalabilir mi?
Önce de çektiğim gerçek resimlerden biri sadece.
Size bahşedilen, sadece görme yeteneği değil.
Bayan Larsson, kaptınız bu işi.
Eğer bunu alırsam, borçlarınızın hepsini ödemiş olacaksınız.
Pif, paf, puf ve işlem tamam.
Bayan Larsson, birçok müşterim var.
Yardımcım işi bıraktı. Düşündüm de... acaba...
...benimle çalışır mıydınız?
- Ben mi? - Evet.
Yapamam.
Çocuklar var ve...
- Larsson ve genç hanımı. - Merhaba.
- Yeni yavrunuz yolda, anlaşılan. - Bildiniz başkan. Beş numara yolda.
Çocuklar bu kadar güzel olunca, devamını da getiriyorsunuz tabii.
Yarına bir araba ayarlandı, ailenizi gezintiye çıkarabilirsiniz.
- Teşekkürler başkan. - Kocanla gurur duyabilirsin.
Umarım atlara gösterdiği ilgiyi hanımına da gösteriyordur.
İyi günler, sağ olun.
Görünen o ki üst sınıftan epey tanıdıklarınız var.
Maggan, kitapçı.
Sigfrid Larsson, limanın eski öcüsü.
Maria Larsson, merhaba.
Bana öyle bakma Sigge. Maggan benim.
Âlâ, kimler varmış burada?
Merhaba, merhaba.
- Ville! - Haydi Anton!
- Ville! - Haydi Ville!
Demedim mi ben sana? Aferin!
Leo!
Koş!
Haydi!
Leo, gel!
Babam da bizimle gelmeyecek mi?
Orada dikilip neye bakıyorsun? Doğru yatağına!
Evet! Huzurlarınızda muhteşem çiçekleriyle...
...altın yapraklı gülüne ulaşan bir çiçeksever. Buyurun.
- Çalıştığım yerdeki çayırlardan kopardım... - Neredeydin?
Kalkın bakalım. Eğlenme vakti. Hoppala! Haydi güzelim, kalk!
Haydi bakalım bücür, gidiyoruz ve coşuyoruz.
Anne, biz de gelecek miyiz? Anne, fotoğraf makinasını alayım mı?
Şimdi bir tur atacağız ve sen de geliyorsun.
Yavaşla.
- Yavaşla. - Yavaşla.
Sakin, sakin...
Beş yıl sonra
Merhaba.
Malmö'den, yakınındaki Limhamn'a taşındık. Biraz küf ve rutubet vardı.
Ama burada, önceleri hiç olmayan bir şey daha vardı.
Anna, duvara git kızım... bas...
Aha yandı! Bakın.
"Bundan sonra her şey daha güzel olacak" dedi babam.
İki kardeşimiz daha oldu. Anna ve Elon.
Ville de ailemizin müzisyeni oldu.
Babam ile Ville, bütün gün kireçtaşı kanyonunda çalışıyorlardı.
Maja, içeri gel!
Mavzerimi bırak!
Babam seferberliğe katılmaktan memnundu.
Dünya savaşı kireçtaşı kanyonundan daha kötü olamazdı.
Fotoğraf makinasıyla bir fotoğrafımızı çek ki baktıkça beni hatırlarsın.
- Tam olarak yerini hatırlamıyorum. - Englund, fotoğraf çekiliyoruz.
Olmaz! Üniformalarla çekilemeyiz.
Mavzerini al da dikil bakalım. Maggan da kocasının fotoğrafından ister.
- Nasıl yardımcı olabilirim? - Bay Pedersen yok mu?
İçerde, biraz meşgul.
Belki de ben size yardımcı olabilirim.
Bay Pedersen ile görüşsem daha iyi olur.
Pekâlâ.
Dışarıda birisi sizi görmek istiyor Bay Pedersen.
- Birazdan oradayım. - Peki.
Bayan Larsson...
Çok uzun zaman oldu.
Kocam üniformasıyla fotoğraf çekilmek istedi.
- Artık öyle yıllar başladı. - Bay Pedersen...
- Bay Pedersen! - Bir dakika Albay.
Bazı kâğıt ve kimyasallara ihtiyacım var.
- Tamam. - Bayan Petren.
- Albaya Brandenburg Kapısını koyar mısın? - Tabii ki. Affedersiniz.
Hâlâ fotoğraf çekiyor musunuz?
Taşındığımızdan beri elime makinayı almadım.
Taşındınız mı?
Limhamn'a.
- Oradan tramvay var. - Evet, 4 numara.
- Albay daha fazla bekleyemeyecek. - Saat nerdeyse 5 oldu. İşlerim var.
Bayan Larsson en gözde müşterilerimizdendir.
- Gene gelin.
- Evet, başka bir şey? - Teşekkür ederim.
Rica ederim.
İşte...
Maja, Bayan Fagerdal'ın bir de erkek kardeşi var.
- Evet? - Bazen o...
Neyse, boş ver.
- Hoşça kal anne. - Güle güle.
Ernestine Fagerdal Perukçu
Bunlar kardeşim Algot'un saatleri, koleksiyonundan, orijinaldir...
- ...dikkatli ol. - Peki Bayan Fagerdal.
Maja, annesi kadar akıllı bir hizmetçi olursa...
...bir gün peruklarıma da yardımcı olabilir.
Satmadan önce, saçlarını yıkamamalarına inanamıyorum.
Maja, ne bekliyorsun? Gel, açıver düğmelerimi.
Düğme başına bir peni verince sırtımı ovalayacak tabii.
Başkasının kirliliği için çekilen ızdıraba bak.
Algot, sırtını ovalattığını hatırlıyor musun?
- Evet. - Maja seni de ovalasın ister misin?
Bu gece değil.
Kapat şunu, hödük!
- Bu ne soğuk böyle... - Bu üçüncü atışın mı Sigge?
Evet, inansan iyi olur, bu seferki çok güzeldi.
- Bize hiç gerçek mermi vermiyorlar. - Kim sana arkasını dönecek ki?
Babam, savaş boyunca ne doğru düzgün yediklerini,
...ne de düşman gördüklerini söyledi.
Böyle bir çorba için anca gerzekler gelmek ister buraya.
Bir peni,
...iki peni,
...üç peni,
...dört ve beş peni.
Kardeşinin arkasını ovmamı istedi.
Ulu Tanrım, sen yemeklerimizi kutsa.
Sıra dışı zamanlarda yaşıyoruz,
...her şey değişiyor.
Yakında Avrupa'da sınır diye bir şey kalmayacak.
Ablam Bylunds'lara gitti,
...artık yalnızız.
Maja, sırtımı ovmanın vakti geldi.
Maja'nın yumuşacık elleri, aynı annesininki gibi.
Maja, yavrum... Maja. Gel buraya Maja.
Burası iyi değil mi? Tatlı ve şirin Maja.
Maja. Maja! Maja! Maja!
Maja. Maja! Aç!
Yanlış anladın beni Maja.
Aç şunu, tatlı şirin Maja.
Aç şunu Maja!
Böylesine bir yanlış anlaşılma ne utanç verici.
Yanlış anlaşılma falan yok, kardeşiniz tam bir sapık.
- Sen ne diyorsun Maria? - Bir zamanlar bana da sarkmıştı.
Duyduklarıma inanamıyorum, benim kardeşim, Kopenhag Devlet Tiyatrosunun...
- ...asil bir üyesidir. - Aman, inanamamanız beni çok rahatlattı.
Dua edin Sigge burada değil. Eğer o çıkmış olsaydı...
Ya, anlıyorum, herkes Maja'yı seviyor...
...ona arkadaşlarımdan birinin evinde bir iş ayarlarım.
Ayrıca Maja'yı kendi işlerinde çalıştırıp, para vereceğini söylemişsin.
- Bunu sonra konuşuruz. - Sonra konuşacak hiç vaktim yok.
Avrupa’daki savaş bittikten hemen sonra üç kral Malmö'ye geldi.
Affedersiniz.
İskandinav Kral, savaşa nasıl girmediklerinden bahsetti.
Yüce Krallarımız ve ulusumuz için dört defa; sağ ol, sağ ol, sağ ol, sağ ol.
- Benim çektiğim mi? - Evet, satın aldılar.
İşte. Çok değil ama belki yeni yıl için fazladan bir şeyler alırsınız.
Benim resmim... gazetede!
- Baba... - Hoş geldin baba.
Hoş geldin baba. Annemin çektiği resim gazetede.
- Larssonların yeri mi? - Evet.
Sigge...
- Ne yapıyorsunuz siz burada? - Yılbaşı fotoğrafları çekiyorum.
Delirdin mi sen? Hah?
- Çabuk çıkar bunları. - Sigge...
Hayatımı riske atmışım, gelmişim şu işe bak. Çıkar şu cadalozları.
- Evet, sıra kimde? - Sizde.
Makinaya doğru bakın. Pif, paf, puf.
- Maggan beni terk etti. - Gene mi?
Bu sefer çocukları da aldı.
Benimki de, elinde bir makina ortalıkta dolaşıyor.
Maria, pırlantam benim.
Ya, pırlantam, incim...
Çok serttir.
Soğuk bir kaya gibidir.
Sahra'ya dön.
Sara'ya mı?
Sahra! Çöl, seni sersem.
Kurak.
Soğuk.
Gece ve sessizlik.
Ve işte...
Yeh, sadece balık kokar.
Sana da geçecek.
Güzel kokuyor, okyanus gibi.
Ve sen, araştırmacı olmak istiyorsun...
Kilisede dersler nasıl gidiyor Maja? On emri öğrendin mi?
Hepsini öğrendim baba, 7. emir dahil.
"Zina etmeyeceksin." Doğru mu?
"Tanrıyı sevecek, temiz ve onurlu bir yaşam süreceksin"
"Hem sözlerinde hem de yaşamında yalnız eşini sevip sahip çıkacaksın".
Maja ile Gunnar öpüştü.
- Ne dedin sen? - Maja ile Gunnar öpüştü.
Doğru mu bu?
Demek kızımız koca peşinde.
Hah, şimdi anladım, şimdi anladım her şeyi.
Eğer bir oğlanla öpüşürsen, anlarım.
Ayağını denk al!
Ne tatlı çocukların var, Maria.
Bir de benim Elsa'ma bak, hiçbir şeyi yok.
Öyle deme Anna!
Büyüyünce ne olacak?
Bir şey yapamayacak.
Böyle olacağını bilseydim, Bayan Ahlstroms gibi yapardım.
Ne demek istiyorsun?
Çocuğunu düşürene kadar mutfak masasından atlamıştı.
Onun fotoğrafını çekmek istiyorum Anna, olur mu?
- Elsa'nın mı? - Evet.
Olur.
Neden olmasın?
- Nasıl gidiyor? - Şu an biraz daha iyi.
Sen biraz daha Elon'a bak, ben Elsa'nın fotoğrafını çekeceğim.
- Ama anne, Gunnar bekliyor. - O zaman biraz daha beklesin.
Yalnızca resimlerin önemli, bir de Bay Pedersen.
Özür dilerim... Maja...
Babam da başkalarının peşinde.
Bay Pedersen, neden fotoğrafımı çekmek istediğinizi anlamıyorum.
Sana Maria diyebilir miyim?
Tabii ki... Bay... - Ludwig... Efraim...
- Sebastian. - Evet, Sebastian de.
Sebastian.
Maria.
Bayan Pedersen de fotoğrafçılıkla ilgili midir?
Maria, kameraya doğru bakar mısın?
Hayır, Bayan Pedersen artık Kopenhag'da yaşıyor...
...Bayan Listreus olarak.
Şimdi, buraya bak... Pif, paf, puf.
Savaş bitmişti ama biz şalgamdan başka bir şey yiyemiyorduk.
Haşlanmış şalgam, tavada şalgam, şalgam püresi...
Ama açlıktan ölmemiştik çünkü babam değirmende çalışıyordu.
Ama hep açtık.
Olmadı, Sigge...
Englund!
Döndün demek.
Eslov'da devrim olmayacak değil mi?
Ya da Maggan?
Gözleri çok güzel.
- Sanki bana bakıyorlar. - Maja, tatlım.
Buna ne dersin Englund, soslu güvercin. Şalgamdan iyidir.
Amerika'da hiç hindiden küçük şeyleri yemezler.
Babaanne Amerika'ya mı taşınıyorsun?
Yakında savaş bitecek ve Tora halan bileti gönderecek.
- Siz de benden kurtulacaksınız. - Vallaha mı?
Englund, Amerika'ya gitmelisin. Orada herkes aradığını buluyor.
- Merhaba büyükanne. - Sana da merhaba, Sven.
Büyükannen geliyor, ama sen ortalıkta yoksun.
- Sven ders çalışıyordu. - Pastor bana "kitap kurdu" diyor. Okuyacak adammışım.
Sen de herkes gibi bir işte çalışacaksın.
Tabii adam olma fırsatın varken, neden bu fırsatı kaçırasın ki?
Öğretmenim bana Almanca öğreteceğini söyledi.
- Öğretmen olmak istiyorum. - İnsanlar birçok şey olmak ister...
...sonra para gökyüzünden inmez, istediğinle kalırsın.
Ah şu şalgamlar...
Belki Amerika'ya giden balona lazım olur.
Kendini astığı için, babam Englund'u hiç affetmedi.
Yalnızca cenaze masraflarından dolayı değil çok sevdiği dostunu kaybetmişti.
Ah Englund, ah canımın içi Kropotkin!
Sigge, şuna bak!
Bu senin karın değil mi?
Evet, o.
- Yo, yo, yo, yo... - Dur, dur, dur, dur...
- Yarın gelin. - Aç kapıyı!
- Kapalıyız. - Biliyorum.
- Sigge... - Yo, yo, kapalıyız.
- Anlayamadım, kimsiniz? - Karımla ne işin var?
Şimdi bunu alıyorum. Eğer karımla aranda bir şey varsa, o zaman sen görürsün.
Sana diyorum, kodumun fotoğrafçısı!
Gidelim Sigge.
İşte... Çorapları da çıkaralım...
- Cup diye atlayacağım. - Evet.
Bıcı bıcı yap bakalım.
Temiz ve güzel ola...
- Ne bu? - Nereden buldun onu?
Cevap ver, ne bu dedim sana!
Kıçının üstüne oturup yüzüme baka baka yalan söyleme!
Bu tavşan kılıklıyla mı aldatıyorsun beni?
Sen zaten hep ahlaklı ve doğrusundur.
Cevap ver! Delirtme beni!
- O makina, buradan gidecek! - Yo! Ona dokunamazsın.
- Bak benimle inatlaşma! - Kamera benim.
Ver onu bana!
Fotoğraf makinamı vermem!
- Vura vura öldürürüm. - Haydi vur, bitsin her şey.
- Beni aldattın! - Yap hadi!
Asıl, sen ve senin karıların...
Tam bir korkaksın.
Ee, banyonuz bitti mi?
Kardeşlerimin doğması hiç bitmeyecek gibiydi. Ve artık besleyecek bir ağzımız daha vardı. Erik.
- Erik... - Bütün gün bir şey yememiş.
Baba!
Erik çocuk felci olmuş.
- Mutfak masasından atladım. - Bunu nasıl yaparsın?
Sigge zorla ırzıma geçti. Çocuk istemedim ben.
Yavrum Erik, onu düşürmeye çalıştım.
- Hasta olması benim suçum. - Şu kız bir haltlar karıştırıyor.
Galiba kürtajcıya gitti.
Kendini suçlama Maria.
Evet Erik. İşte. Aferin.
Birkaç ay sonra Erik hastaneden eve döndü.
- Merhaba kedicik. - Evet, işte orada.
- Kedi n'apıyor? - Oynuyor.
- Ne? - Oynuyor.
Niye oynuyor kedicik?
Anne...
- ...şunun şirinliğine bak hele. - Evet!
Hem de çok şirin.
- Kedi! - Ya, kedi evet.
Çok uzun süre bekledi seni. Özledi kedicik.
Hayır!
Ayıp sana!
Artık istemiyorum.
Sanki bana hakim oluyor.
Anne olduğumu unutuyorum.
Başka biri oluyorum.
Gel bir kahve içelim.
Objektife bakınca, ne görüyorsun Maria?
Gördüğün, keşfedilecek, kaydedilip anlatılacak koca bir dünya.
Ve bunu görebilen insanlar için, gözleri kapatmak olmaz.
Geri dönemezsin.
Hatta bunun yerine, benim portremi çekeceksin.
Ne dersin?
Paris!
Katakomp.
Peki.
Ne yapıyorsun sersem at? Dur!
Ko-du-mu-nun atı!
Ne yaptığını sanıyorsun salak?
Dizine bir bakayım. İşte, kaldır oğlum.
Veteriner getirin, şu atı uyutalım.
- Sigge işini bilir. - Kesmesini de bilir mi?
Kesmesini bilseydim, şu an karşımda dikilemezdin göt herif. Şimdi siktir git.
Neyse ki kendini Bay Larsson'un ellerinde iyi hissedecektir.
Hiç yürüyemeyecek gibi duruyor. Ne kadar isterse kalabilir.
- Yürümekte zorlanacak. - Adı ne?
Adı...
- Kropotkin. - Kro...
...potkin.
Englund olsun isterdim ama, at ismi değil.
- Değil... - Kropotkin iyidir.
Baba, biz sinemaya gidiyoruz.
Bizimle gelmek istemez misin?
- Babam bizimle gelmeyecek mi? - Kimin atı bu?
Gel...
Acele etmeliyiz.
Neymiş bu kadar komik olan?
Neymiş?
Bana mı gülüyorsunuz?
Siz burada bütün gün oturun, eğlenin, ben bütün gün çalışayım...
Öyle mi?
Kötü adamlar aynı sana benziyordu.
Komik olan, Bay Pif Paf Puf'un aynı Charlie Chaplin gibi yürümesiydi.
Sen nasıl...?
Benim çocuklarımı...
Sen nasıl götürürsün benim çocuklarımı?
Biz sadece eğleniyorduk.
Şimdi senin boğazını keseceğim.
Yeter!
Tanrı biliyor ki çok çabaladım ama artık yeter.
Tabii...
Şimdi seni doğrayacağım!
Durma! Durma Sigge ama çocukları da düşün.
Polisler geldi ve babamı aldı. Bu sefer hapse soktular.
Işığı da getirir misin?
- Ne yapıyorsunuz? - Babama paket hazırlıyoruz.
- Bizimkilerin iyisi var onda. - Ama anne, babam hep yalnız.
Anne babamdan ayrılıyor musun?
- Ayrılıyor musun anne? - Şimdi düşünecek başka işlerimiz var.
Dedemin söyledikleri yüzünden ölünceye kadar babamın yanında olmalısın değil mi?
Dedem öleli 10 yıl oldu.
Niye hâlâ böyle davranıyorsun?
Babam olmadan da yaşarız.
Hem de daha iyi yaşarız. Sven geceleri çalışır...
- ...ben de belki Almanca öğrenirim. - Bunları daha fazla duymak istemiyorum.
Maria Larsson!
Merhaba.
- Maria Larsson? - Evet.
Kira ve yiyecek için paraya ihtiyacım var.
Biz kalabalık bir aileyiz ve...
- Kaç çocuk var? - Yedi.
Kocam bize bakmıyor...
Kocanız niye size bakmıyor?
- Çünkü o... - Seni duyamıyorum, sesli konuş!
Affedersiniz.
Utanıyor musun?
Kocanın yaptıkları yüzünden mi?
Hayır, onu özlemediğimden.
Bu her derde devadır.
Yo, sert şeyler içemem.
Bu sert değil, sadece bardakta öyle kokuyor.
Bu aynı, resimlerinde yakaladığın kırlar gibi.
Maria...
Şerefe.
Şerefe, Sebastian.
Bir şey getirdim...
Bak Leo, gün geçtikçe senle ben birbirimize daha çok benziyoruz.
Teşekkür ederim.
- Bu kadar! - Maria, sana bir şey söylemek istiyorum.
Bilmeni isterim ki, başıma gelen en güzel şeysin.
Demek burada ayakta uyuyordunuz.
Merhaba, evet. Kira... şey...
Biraz daha ertelesek olur mu Bay Olsson?
Bir kaban siparişi aldım ve dikebileceğim en kısa zamanda dikeceğim.
Atı alabilseydim, kocanız gelinceye kadar kiranızı öderdim.
- Sağ olun. Mecbur kalırsak... - Siz bilirsiniz Bayan Larsson, iyi günler.
Kropotkin babamın atı.
Evet, ama kira ve yiyecek için paraya ihtiyacımız var.
Kropotkin'i yiyecek halimiz yok.
Bayan Larsson, düşündüm de...
Acaba benim dükkanın fotoğraflarını çekmeyi düşünür müydünüz?
İyi iş çıkartırsanız, sizi en iyi müşterilerime tavsiye ederim.
Teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
Ne yapıyorsun anne?
Babanın eşyalarını ayırıyorum.
- Yardım edeyim mi? - Yok, ben hallederim.
Demek, geldin.
Şuna bak...
- Merhaba, moruk dostum. - Merhaba.
- Anna! - Baba!
Vay canına!
Kropotkin!
Demek onu tutmayı başardınız.
- Baba... - Ville!
Bindiğin o şey var ya, benim, biliyorsun değil mi?
Elon!
Benim küçük oğlum. Ne büyümüşsün sen böyle...
Bir bakayım sana... Baba seni üzmedi değil mi?
Babayı seviyor musun? Aferin.
İşte...
Tatlı uykular...
Eski agrandizörümü ister miydiniz?
Merhaba.
Son geldiğinde söylemeye çalıştım...
Kızımın yanında yaşamak istiyorum.
Yakında büyük baba olacağım.
Bir hafta içinde Odense'ye taşınmış olacağım.
Bu, tam sana göre...
Contessa.
Senindir, kullan onu.
- Bayan Petren dükkanı devraldı. - Evet, dokuma dükkanı olacak.
- Ne zaman gidiyorsunuz? - Birkaç güne.
- Alım-satım görevlisi geldi. - Tamam, birazdan oradayım.
Agrandizörümü taşımacı çocukla gönderirim.
Geç bakalım.
"KARANLIK ODA"
Elden geçecek birkaç şey var ama yakında taşınırız.
Biraz ödünç para aldım, onunla hallederiz.
Ne diyorsun?
"S. Larsson'un Arabası"
Babamın kendi şirketini kuracağı kimin aklına gelirdi?
Herhalde kendisi haricinde hiç kimsenin aklına gelmezdi.
İşte böyle başlayıp devam etti...
...ve nasıl olduysa, alkolü bırakma kulübünün düzenlediği pikniklerin taşımacılığını yaptı.
Tora Hala, tüm çocuklarıyla Amerika'dan döndü.
Her şey yolunda gitti, ideallerimizden vazgeçmek zorunda kalmadık.
Sven, ailemizin ilk ve tek üniversite mezunu oldu.
Erik, koltuk değneksiz yürümeyi hiç öğrenemedi,
...ama yüzmeyi öğrendi.
Bazen dipte oturur ve çıktığında şöyle derdi: "Dipte gerçek anlamda düşünebiliyor insan...
...ve kendini kuş kadar hafif hissediyor"
Annem eski resimlerine bakar ve şöyle derdi:
"Bunun üzerinde nasıl sonsuza dek yaşadığımızı bir düşün."
"Bu anlar, hep ebedi kalacak."
Annemin babamı neden bırakamadığını hiç anlayamadım.
Belki de aşıktı.
Annemin durumu iyiye gitmedi.
Kalp yetmezliğine yakalandı.
Piknikten bir süre sonra öldü.
Yıllar sonra, fotoğraf makinasında banyo edilmemiş bir resim buldum.
Bu, onun kendini çektiği tek fotoğraftı.
Çeviren: varfilm